Tworzenie fałszywych witraży

Aby wyjaśnić, czym jest fałszywy witraż, zaczniemy oczywiście od tego, czym są prawdziwe witraże. Witraże to dekoracyjne kompozycje wykonane z kawałków kolorowego szkła zanurzonych symetrycznie lub asymetrycznie i połączonych ze sobą ołowianymi siatkami, a następnie przymocowanych metalowymi prętami do ramy drzwi lub okna. Witraże mogą być montowane w drewnie drzwi, zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych. Początki witraży giną w historii. Technika ta prawdopodobnie wywodzi się z produkcji biżuterii i mozaik. Witraże, jakie znamy dzisiaj, pojawiły się wraz z budową kościołów, najstarsze pochodzą z X wieku. Technika witrażowa, która do dziś pozostała w dużej mierze niezmieniona, została opisana przez mnicha Teofila około 1100 roku. Styl gotycki z coraz wyższymi, ale też jaśniejszymi kościołami, wykorzystywał witraże na skalę nigdy wcześniej nie widzianą. Mnich opat Suger z klasztoru św. Dionizego przebudował kościół klasztorny, dając nam jeden z pierwszych przykładów stylu gotyckiego, w którym witraże odegrały decydującą rolę. W swoim pamiętniku, prowadzonym przez cały okres pracy, wyraził przekonanie, że piękne rzeczy przybliżają człowieka do Boga.

Począwszy od renesansu, witraże wykonywano przy użyciu malowanego szkła, ponieważ malarstwo stawało się coraz bardziej wyrafinowane, a nowe techniki odkrywane lub odkrywane na nowo pozwalały na oddawanie żółtych i złotych detali. Później na jakiś czas zapomniano o witrażach lub stosowano je tylko na bardzo małą skalę.

Po roku 1800 zainteresowanie szkłem w Anglii ponownie wzrosło, wraz z ponownym odkryciem starych metod produkcji kolorowego szkła. Amerykanie John LaFarge i Louis Comfort Tiffany zdołali stworzyć opalizujące szkło o różnych kolorach, opatentowali je i stworzyli wspaniałe przedmioty, które przyniosły im sławę.

Na początku XX wieku artyści zaczęli eksperymentować z różnymi technikami, a wraz z nimi pojawiło się wiele nowych materiałów. Dziś witraże można wykonywać farbami akrylowymi, olejnymi lub specjalnymi tuszami, które przylegają do szkła. Na rynku dostępne są również tubki z pastą, które imitują ołowianą listwę oddzielającą kawałki szkła w prawdziwych witrażach. Co więcej, z malowanego szkła można tworzyć przedmioty dekoracyjne, takie jak lampy, świeczniki, a nawet malowane szkło.

SZTUCZNY WITRAŻ (MALOWANY) NA ŚWIECZNIKU

W kilku prostych krokach pokażemy, jak łatwo wykonać świecznik, który dzięki kolorom na szkle nada pomieszczeniu lub każdemu innemu miejscu, w którym zostanie umieszczony, szczególnie przyjemną atmosferę.

Oto, czego potrzebujesz:

• Kształt szkła (w tym przypadku wybrałem prostopadłościan)
• Rurki imitujące szynę ołowianą – dostępne w sprzedaży w kilku grubościach i kolorach (dostępne są czarne, szare, a nawet miedziane) – Do tak małych obiektów polecam tubkę, z której nakładana jest rzadsza pasta;
• Markery do szkła (na rynku jest kilka firm) – jeśli nie posiadają aplikatora, użyj cienkich pędzli akwarelowych, najlepiej płaskich;
• Alkohol lub rozcieńczalnik do odtłuszczenia szkła przed malowaniem – farba nie przylega dobrze, jeśli szkło jest zabrudzone;

Etapy realizacji:

1. Pierwszym krokiem jest narysowanie projektu na kartce papieru o rozmiarze szkła, którą następnie przyklejamy do tyłu, w tym przypadku do wewnętrznej strony kształtu, w taki sposób, aby malunek został wykonany na zewnątrz kształtu. Bardzo ważną rzeczą, o której należy pamiętać, niezależnie od techniki, którą zastosujemy do wykonania witrażu, jest to, że musi on dobrze wyglądać z obu stron.

2. Narysowanie konturu – to bardziej drobiazgowy krok i wymaga dużo cierpliwości. W przypadku błędu warto użyć wacików, aby zetrzeć nieprawidłowo nałożoną farbę. Uważaj, kontur musi wyschnąć na kilka godzin przed nałożeniem kolorowego tuszu.

3. Wypełnij obszary kolorowym bibułką, a następnie pozostaw do wyschnięcia.

4. Kontynuuj po obu stronach świecznika.

Można również malować na szkle tymi specjalnymi tuszami, ale efekt może przypominać akwarelę, jeśli rozcieńczy się tusz specjalnym rozcieńczalnikiem do tych kolorów (dostępnym również w sklepach). Wykonanie również zaczyna się od rysunku, a ja również używam konturów do oddzielania dużych obszarów koloru, ale w niektórych miejscach pozwalam kolorom się ze sobą łączyć. W niektórych miejscach użyłam również płatków złota. Tak trzymajcie!