Kolaże: sztuka składania fragmentów w wyraz

COLÁJ, kolaże, sn Proces artystyczny polegający na komponowaniu obrazu poprzez sklejanie heterogenicznych elementów; p. ext. obraz wykonany tym procesem. – Od fr. kolaż.

Kolaż ma długą historię, a najwcześniejszymi zachowanymi przykładami są 12 japońskich zwojów kaligraficznych. Wraz z wynalezieniem fotografii w połowie XIX wieku, kolażowanie z fotograficznych fantazji stało się niezwykle popularną rozrywką w salonach wiktoriańskich i edwardiańskich. W 1912 roku Picasso i Braque byli artystami, którzy wprowadzili kolaż do świata sztuki.

Kolaż w malarstwie
Przejawiło się jako część modernizmu przede wszystkim w malarstwie, a wybitnymi przedstawicielami kolażu są malarze należący do kubizmu: Georges Braque i Pablo Picasso. Przyjmuje się, że pierwszym, który zastosował tę technikę kolażu w malarstwie olejnym, był Pablo Picasso. Według krytyków sztuki, Georges Braque inspirował się techniką Picassa i stosował ją we własnych dziełach. Rysunki Braque'a powstawały poprzez sklejanie innych elementów, co wywierało silny wpływ na środowisko artystyczne. Surrealistyczni artyści w pełni wykorzystywali techniki kolażu. Cubomnaia to technika kolażu charakterystyczna dla tego okresu. Polega ona na pocięciu obrazu na kwadraty o różnych rozmiarach, a następnie ich chaotycznym reorganizowaniu. Ta technika jest bardzo interesująca, a jej wpływ na sztukę w ogóle był imponujący.

Pop-art również wykorzystywał interesujące techniki kolażu. Galeria Sidney Janis gościła imponującą galerię pop-artu w listopadzie 1962 roku, w której prezentowano prace takich artystów jak Tom Wesselmann, Robert Indiana, Claes Oldenburg i Andy Warhol. Był to punkt wyjścia dla pop-artu, a wiele dzieł prezentowanych na tej wystawie kultywowało różne metody kolażu. Powszechną techniką jest nakładanie elementów należących do innego obrazu, całego obrazu.

Kolaż na drewnie
Oprócz kolaży z elementami papierowymi, później pojawił się kolaż z elementami drewnianymi. Kurt Schwitters był tym, który rozpoczął eksperymenty z kolażem na drewnie około 1920 roku. Przyjmuje się jednak, że użycie drewna sięga początków nowoczesnego kolażu na papierze, kiedy Georges Braque przyklejał kawałki drewna dębowego do swoich obrazów. Kolaż z elementami drewnianymi uczynił tę technikę charakterystyczną nie tylko dla malarstwa, ale i rzeźby.

Oto jak możesz stworzyć prosty kolaż dekoracyjny. Zaletą tej techniki jest to, że nie potrzebujesz wielkiego talentu, wystarczy wiedzieć, jak łączyć różne rodzaje papieru lub innych materiałów. Potrzebne materiały to:

• niewielkie płótno (lub inny rozmiar)
• klej (Aracet) i pędzel
• papiery o różnych wzorach lub fakturach
• różne zdjęcia ulubionych obiektów lub miejsc
• farba akrylowa, marker lub pastel dla uzyskania efektów

Podstawową zasadą przy wyborze papieru do kolażu jest jak największa różnorodność – niektóre z bardzo bogatymi wzorami, a inne bez żadnych. Podczas nakładania papieru należy stosować tę samą zasadę – niektóre kolory powinny być bardzo ciasno ułożone obok siebie, inne bardzo zwiewne. Aby osiągnąć sukces, nie należy wybierać zbyt wielu kolorów. Generalnie bezpieczniej jest użyć odcieni maksymalnie dwóch kolorów (jednego ciepłego i jednego zimnego), a akcenty akrylowe lub markerowe powinny być w czystych barwach obu wybranych. Powodzenia!

Kolaż stanowi bezprecedensowy krok naprzód w łączeniu sztuki i życia w jedność. Należy go rozumieć nie tylko jako technikę łączenia fragmentów, ale także jako sposób na analizę lub kwestionowanie własnej osobowości, analizę naszego życia i jego rozwoju we współczesnym świecie.